Hver, hvað, hvernig og hvers vegna

Hver er fíkill?
Flest okkar þurfa ekki einu sinni að velta því fyrir sér. Við vitum það! Allt líf okkar og hugsun snerist um fíkniefni á einn eða annan máta, að ná í og nota, áætla og finna leiðir til þess að útvega meira. Við lifðum til að nota og notuðum til að lifa. Í sem fæstum orðum; fíkill er einfaldlega karl eða kona sem stjórnast af fíkniefnum. Við erum manneskjur í greipum áframhaldandi og stigversnandi sjúkdóms sem endar alltaf eins; í fangelsum, innan veggja stofnanna og með dauða.

Hvað er NA prógrammið?
N.A. er hagnaðarlaus félagsskapur eða samfélag karla og kvenna sem hafa átt í miklum erfiðleikum með fíkniefni. Við erum fíklar á batavegi sem hittast reglulega svo við megum hjálpa hvert öðru að haldast edrú.

Þetta er prógramm sem krefst algers bindindis frá öllum fíkniefnum. Eina skilyrðið til inngöngu er löngun til að hætta að nota. Við leggjum til að þú haldir opnum huga og gefir sjálfum þér tækifæri. Prógramm okkar byggir á meginreglum, rituðum á svo einfaldan hátt að okkur reynist auðvelt að fylgja þeim í daglegu lífi. Mikilvægi þeirra er fólgið í þeirri einföldu staðreynd að þær virka.

N.A. setur enga skilmála. Við tengjumst engum öðrum samtökum, við krefjumst engra félagsgjalda né aðgangseyris, engin plögg þarf að árita, engin loforð þarf að gefa neinum. Við rekum engin tengsl við neina stjórnmála-, trúar- eða lögregluhópa og erum ekki undir eftirliti á neinn hátt. Hver sem er getur gengið til liðs við okkur og skiptir aldur, kynþáttur, kynferði, trúarbrögð eða skortur á trúarbrögðum engu máli.

Við höfum engan áhuga á því hvað eða hversu mikið þú notaðir eða hver sambönd þín voru, hvað þú hefur gert og hversu mikið eða lítið þú hefur; áhugi okkar byggir einungis á því hvernig þú vilt taka á vanda þínum og hvernig við getum hjálpað. Nýliðinn er mikilvægasta manneskja sérhvers fundar, því við getum einungis haldið því sem við höfum fengið með því að gefa það áfram. Reynsla innan hópa okkar hefur kennt okkur að þeir sem halda áfram að koma reglulega á fundi okkar, haldast edrú.

Hvers vegna erum við hér?
Áður en við komum til félagsskapar N.A. höfðum við enga stjórn á eigin lífi. Okkur var ókleift að lifa og njóta lífsins eins og annað fólk. Öll leituðum við einhvers sem var öðruvísi og við héldum að í fíkniefnum hefðum við fundið það. Við tókum neyslu þeirra fram yfir velferð fjölskyldna okkar, maka og barna. Við urðum að fá fíkniefni, hvað sem það kynni að kosta okkur. Við ollum ófáum einstaklingum tjóni, en mesta skaðann unnum við þó á okkur sjálfum. Með vanhæfni okkar til að taka persónulega ábyrgð vorum við í raun að skapa okkar eigin vandamál. Svo virtist sem við værum ófær um að takast á við lífið á lífsins forsendum. Mörg okkar gerðu sér ljóst að í fíkn okkar vorum við í raun að fremja hægfara sjálfsmorð, en fíknin er það slægur óvinur lífsins að við höfðum glatað mættinum til að geta gert neitt í því. Mörg okkar voru fangelsuð á endanum, meðan önnur leituðu hjálpar á sviði læknisfræða, trúarbragða og sálfræði. Ekkert af þessum úrræðum nægði okkur. Sjúkdómur okkar kom í sífellu upp á yfirborðið aftur og hélt áfram að þróast þar til við í örvæntingu leituðum hjálpar hvers annars í N.A. Eftir komuna til N.A. rann upp fyrir okkur, að við vorum sjúkt fólk; við þjáðumst af sjúkdómi sem er ólæknandi. Þróun sjúkdómsins má hins vegar stöðva á einhverju stigi ferilsins og er bati þá mögulegur.

Hvernig það er í framkvæmd?

Ef þú vilt það sem við höfum að bjóða og ert fús til að leggja eitthvað á þig til að fá það, þá ertu reiðubúinn til að stíga ákveðin spor. Þetta eru meginreglurnar sem gerðu bata okkar mögulegan.

1. Við viðurkenndum að við vorum vanmáttug gagnvart fíkn okkar og að líf okkar var orðið stjórnlaust.
   
   
2. Við fórum að trúa að máttur okkur æðri gæti gert okkur andlega heil að nýju.
   
   
3. Við tókum þá ákvörðun að leggja vilja okkar og líf í hendur Guðs, samkvæmt skilningi okkar á Honum.
   
   
4. Við gerðum leitandi og óttalaus siðferðisleg reikniskil á sjálfum okkur.
   
   
5. Við viðurkenndum fyrir Guði, sjálfum okkur og annarri manneskju nákvæmt eðli yfirsjóna okkar.
   
   
6. Við vorum þess albúin að láta Guð fjarlægja alla okkar skapgerðabresti.
   
7. Við báðum Hann í auðmýkt að losa okkur við brestina.
   
   
8. Við skrifuðum niður þær manneskjur sem við höfðum skaðað og urðum fús að gera þeim öllum yfirbætur.
   
   
9. Við bættum fyrir brot okkar milliliðalaust hvenær sem færi gafst, nema að það skaðaði þá eða aðra.
   
   
10. Við héldum áfram að gera persónuleg reikniskil og þegar við höfðum rangt fyrir okkur, viðurkenndum við það tafarlaust.
    
    
11. Við leituðumst við með bæn og hugleiðslu að bæta vitundarsamband okkar við Guð, samkvæmt skilningi okkar á Honum, og báðum aðeins um þekkingu á vilja Hans og máttinn til að framkvæma hann.
    
    
12. Eftir að hafa hlotnast andlega vakningu er við unnum þessi spor, reyndum við að bera þennan boðskap til fíkla og fylgja þessum meginreglum á öllum sviðum lífs okkar.
    

Yfirlýsingar þessar hljóma sem stór fyrirskipun og vissulega getum við ekki gert þetta allt í einu. Við urðum ekki fíklar á einni nóttu, mundu því – hægt og rólega hefst það.

Eitt er það sem öðru fremur getur hæglega sigrað í batanum; viðhorf afskiptaleysis eða umburðarleysis gagnvart andlegum lífsreglum okkar. Þrjár þessara lífsreglna sem eru ómissandi eru heiðarleiki, opinn hugur og fúsleiki. Með ástundun þeirra erum við vel á veg komin.

Okkur þykir nálgun þessi á fíknisjúkdómnum fyllilega raunsæ, því meðferðarlegt gildi þess að einn fíkill hjálpi öðrum, á sér enga hliðstæðu. Við teljum aðferð okkar einnig vera raunhæfa, því einn fíkill getur best skilið og hjálpað öðrum fíkli. Við trúm að því fyrr sem við horfumst í augu við vandamál okkar í samfélagi okkar, í daglegu lífi, þeim mun fyrr verðum við ásættanlegir, ábyrgir og afkastamiklir einstaklingar í því samfélagi.

Eina leiðin til að hverfa ekki aftur til virkrar fíknar, er að taka ekki fyrsta skammtinn. Ef þú ert eins og við, veistu að einn er of mikið og þúsund aldrei nóg.

Við leggjum gríðarlega áherslu á þessar staðreyndir, því við vitum að þegar við notum fíkniefni í einhverju formi eða skiptum út einu efni fyrir annað, leysum við fíkn okkar úr læðingi að nýju.

Að líta á áfengi sem frábrugðið öðrum fíkniefnum, hefur fellt margan fíkilinn. Áður en við komum til N.A. litu mörg okkar öðruvísi á áfengi, en þetta er misskilningur sem við getum ekki leyft okkur. áfengi er fíkniefni. Við erum fólk með sjúkdóm fíknarinnar og verðum að halda okkur frá öllum fíkniefnum, ef bati á að vera mögulegur.

Tólf erfðavenjur NA
Við getum einungis haldið því sem við höfum öðlast með árverkni. Á sama hátt og frelsi einstaklinga fæðist gegnum Tólf Sporin, öðlast hópar okkar frelsi með ástundun erfðavenja okkar.

Svo fremi sem tryggðarbönd þau er sameina okkar eru sterkari en þau öfl sem myndu sundra okkur, mun allt fara vel.

1. Sameiginleg velferð okkar ætti að vera í fyrirrúmi, bati hvers og eins er undir einingu N.A. kominn.
   
   
2. Fyrir hópum okkar fer aðeins eitt yfirvald; elskandi Guð eins og Hann kann að birtast í samvisku hópa okkar. Leiðtogar okkar eru einungis traustir þjónar, þeir stjórna ekki.
   
   
3. Eina skilyrðið til inngöngu er löngun til að hætta að nota.
   
   
4. Hver hópur ætti að vera sjálfráða nema í málefnum sem snerta aðra hópa eða N.A. í heild.
   
   
5. Hver hópur hefur einungis einn frumtilgang; að bera boðskapinn til fíkilsins sem enn þjáist.
   
   
6. N.A. hópur ætti aldrei að styðja, fjármagna eða lána nafn N.A. samtakanna neinni skyldri aðstöðu eða utanaðkomandi stofnun, svo vandamál tengd fjármunum, eignum eða upphefð leiði athygli okkar ekki frá frumtilgangi okkar.
   
   
7. Hver N.A. hópur ætti að vera fyllilega sjálfbjarga og hafna utanaðkomandi framlögum.
   
   
8. Narcotics Anonymous skal ávallt haldast áhugamannafélag, en þjónustumiðstöðvar okkar mega þó ráða sérstaka starfskrafta.
   
   
9. N.A. sem slíkt ætti aldrei að skipuleggja, en við megum mynda þjónusturáð eða nefndir sem eru í beinni ábyrgð gagnvart þeim sem þær þjóna.
   
   
10. Narcotics Anonymous hefur enga skoðun á utanaðkomandi málefnum; þess vegna ætti aldrei að draga nafn N.A. samtakanna inn í almenn ágreiningsmál.
    
    
11. Stefna almannatengsla okkar byggir á aðlöðun fremur en beinni kynningu; ávallt skyldum við gæta nafnleysis á sviði útvarps, blaða og kvikmynda.
    
    
12. Nafnleyndin er hinn andlegi grundvöllur allra erfðavenja okkar og minnir okkur á að andlegar meginreglur muni ávallt vega þyngra en hagur einstaklinga.